Ο LeBron James πέρασε οκτώ χρόνια αγωνιζόμενος με τη φανέλα των Lakers. Σε αυτά κατάφερε να προσφέρει στην ομάδα το 17ο της Πρωτάθλημα, ισοφαρίζοντας στη σχετική κορυφή, έστω πρόσκαιρα, τους Celtics, να αποκαθηλώσει τον Kareem από τη θέση του κορυφαίου scorer όλων των εποχών στη Λίγκα, σε ένα από τα θεωρούμενα ακατάρριπτα ρεκόρ αυτής, να γράψει κάμποσα ακόμα μικρότερης εμβέλειας ρεκόρ, αλλά και, γενικότερα, να νοηματοδοτήσει και να δώσει κατεύθυνση στο εμβληματικότερο franchise της Λίγκας, στη μετά-Kobe εποχή και δη κατά τη χρονική συγκυρία του θανάτου του τελευταίου. Έναντι όλων των ανωτέρω εισέπραξε το -διόλου ευκαταφρόνητο- ποσό των $347 εκατ. Ποσό που ωστόσο φαντάζει σαν τα ρέστα που άφησε για ”pourboire” ο Mark Walter κατά το δικό του πέρασμα από τη θέση του μεγαλοϊδιοκτήτη της ομάδας, ήτοι σκάρτο έναν χρόνο, και δη υπό ομοσπονδιακή έρευνα για ενδεχόμενη εκτεταμένη απάτη στις εταιρείες του καθ’ όλη την συγκεκριμένη χρονική περίοδο. «Η επένδυσή του» στους Lakers ανέβηκε μάλιστα σε αξία κατά $2,5 δισ. και το προ φόρων κέρδος του από τη συμφωνημένη μεταπώληση του πακέτου μετοχών τους στους Josh Kushner και Bob Iger, αγγίζει, με τον συνυπολογισμό και του μικρότερου μεριδίου που κατείχε ήδη από το 2021, φτάνει τα $3 δισ. Χωρίς προφανώς να έχει αφήσει το παραμικρό αποτύπωμα στην ομάδα[1]. Κοντολογίς, ένας από τους κορυφαίους μπασκετμπολίστες στην Ιστορία του αθλήματος (αν όχι «ο κορυφαίος»), αποδίδοντας στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο και όντας από τους καλύτερα αμειβόμενους αθλητές παγκοσμίως, έχει κάθε συμβόλαιό του να περνά από το φίλτρο της απόδοσης, της ηλικίας, της σωματικής και πνευματικής του κατάστασης και να αποδεικνύει διαρκώς την αποτελεσματικότητά του. «Το κεφάλαιο», από την άλλη, κατά τη διατύπωση του αρθρογράφου Tom Ziller, απλώς σκοντάφτει πάνω στα λεφτά. Πιο τρανή απόδειξη του punch line του Chris Rock “Shaq is rich. The white man that signs his check is wealthy” από το μακρινό 2004 δεν θα μπορούσαμε να έχουμε δύο και πλέον δεκαετίες μετά.
Ήταν Δεκέμβρης του 2022 όταν σε ένα αρκετά μακρύ, αλλά αναλυτικό άρθρο[1], περιγράφαμε τις θέσεις παικτών και ιδιοκτητών ομάδων του ΝΒΑ, αλλά και την τότε κατάσταση του ΝΒΑ συνολικότερα, εν αναμονή —τότε— της νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας (CBA) της Λίγκας. Τρία καλοκαίρια μετά την υπογραφή της 2023 CBA μπορούμε να κάνουμε (ήτοι «τώρα βρήκαμε χρόνο μετά από μια σειρά σημαντικότερων προσωπικών και επαγγελματικών καταστάσεων») έναν αναλυτικό απολογισμό του τι η νέα αυτή CBA σημαίνει για τη δομή και λειτουργία της Λίγκας.
Όσοι έχουμε αρχίσει να βλέπουμε NBA από τα τέλη της δεκαετίας του ’80 και με την παγκόσμια εκτόξευση της εμπορικής επέκτασης της Λίγκας μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης και την Dream Team του 1992, έχουμε υπάρξει αρκετά τυχεροί για να ζήσουμε, σε αυτά τα 30κάτι χρόνια, πολλά ρεκόρ να σπάνε μπροστά στα μάτια μας, ρεκόρ που για χρόνια, δεκαετίες ολόκληρες, φάνταζαν ακατάρριπτα.